11 Eylül 2014 Perşembe

Bir Hayat Sıradanı

"Bir hayat sıradanı kalbim..."

Bu söz sanırım Feridun Düzağaç'a ait. Ne yalan söyleyeyim güzel ifade.

Zıtlıklar üstüne biraz kafa yordum son günlerde. Siyah ve beyaz, güzel ve çirkin, hayat ve ölüm...

Aslına bakarsanız bir an sadece bunlara (ne bileyim duygulara çiçeğe, böceğe) kafa yorma lüksümüzün olduğu bir dünya hayal ettim ama hayal etmesi bile lüks.
Bizim şansımızın ederi bu lüksü karşılamıyor.

Ülke meseleleri, dünya gündemi,  ölen insanlar, ölen insanlar, ölen insanlar...
Halimize şükretmenin bile utanç verdiği günler yaşıyoruz.

Onca siste gönül gözümüz nasıl fark etsin denizin, göğün güzelliğini?
***
Yıllar biriktikçe hayaller mi azalıyor?  Yaş aldıkça, hayal kurmanın masumiyetinden mi uzaklaşıyoruz? Sus küçüğün söz büyüğün sözünün acısını çıkarır gibi "hayal küçüğün gerçek büyüğün" mü?

Büyüdükçe hayal kurmaktan vazgeçmedim ama hayal kırıklıklarına senelerden zırh giydim.

Gerçekleşen hayallerin heyecanını gerçekleşmeyen hayallerin gölgesinden korumak epey emek gerektiriyor. Büyüyorsunuz mecburen mesela.

İniş ve çıkışla, gerçek ve hayalle harmanlı hayatlarımızda hepimize hayal kurma gücü diliyorum.

Yazının sonunda iddialı bir söz paylaşmak isterim :

"Dream on till your dream come true." (Aerosmith)